De voorspelling

Na de toch wel zware dag van gisteren op tijd in bed en goed geslapen. Geen voelbare aardschokken die ons wekten:).

Video van Dubar square mei 2015

Om 8.00 uur, Nepali time, stond er al een afspraak gepland met Dhruba KC, de voorzitter van Himalayan Care Hands Nepal, om enerzijds meer informatie te krijgen over het hospitaal na de tweede beving en anderzijds om te overleggen hoe de noodhulp het best kan worden ingezet.

Om 8.00 opgestaan, Nepali time indachtig, zag ik aan de overkant dat de :). Tja, valt dat nu onder de vrije meningsuiting???? In ieder geval  hechten de ook de hindoes, en niet alleen de buren, wel veel geloof aan zijn voorspelling. We zullen wel zien wat er van is.

buren nog een matras en deken buiten hadden gelegd. De hele familie zat al buiten en ik vroeg me af of ik wellicht een aardschok had gemist. Bleek echter niet zo te zijn en Indira kwam met de verklaring. Een Lama, een boeddhistische priester, had voor vandaag terug een beving voorspeld. De twee vorige bevingen had ie ook al voorzien en dus maar het zekere voor het onzekere nemen en zich buiten gaan installeren. En over 10 dagen zou er nog een beving komen. De lama is ondertussen opgepakt door de politie en vastgezet als onruststoker en paniekzaaier.

Tenten in Gaurighat

Na twee koffies arriveerde Dhruba om 9.15 Nepali time :). Goed dat we ook al ingesteld zijn op deze tijd. Volgens zijn informatie zijn er 90 % van huizen in Mainapokhari en omgeving verwoest. De hoofdstraat, waar we in het verleden vaker verbleven, was grotendeels gespaard. Het hospitaal had de beving ook goed doorstaan, dus een hele opluchting. Onze bedoeling om naar Mainapokhari te gaan werd echter getemperd omdat er zeer veel landslides zijn op de weg naar Maina. In normale omstandigheden al een moeilijke tocht van 8 uur en gezien de huidige omstandigheden met een jeep moeten we veel geluk hebben om heelhuids aan te komen. Dus dat wordt nog even goed overwegen wat we, Albert en ik, gaan doen.

Dhruba stelde voor de noodhulp in zetten in een gebied ten noorden van
Charikot, Sunkhani als ik het goed begrepen heb, en vooral te investeren in tijdelijke verblijfplaatsen van mensen. Er zijn al verschillende concepten ontwikkeld om met golfplaten en bamboe tijdelijke onderkomens te maken. Dergelijke onderkomens, voorzien van elektriciteit en water, zouden 2-3 jaar meegaan en in ieder geval beter zijn  dan tenten. Tenten die trouwens steeds moeilijker te verkrijgen zijn omdat iedereen in Kathmandu voor de zekerheid ook zijn tentje heeft opgezet.

Ondertussen begint het te rommelen, te donderen en het water valt met bakken uit de lucht. We hebben nu geen earth quake maar een korter sky quake. Hebben we dus ook meegemaakt. Van de beving die de goede Lama heeft voorspeld is nog niets te merken, maar de dag is natuurlijk nog niet voorbij. 

Na de regen met de taxi naar Thamel waar we Govinda zouden treffen in New Orleans, een cafe restaurant. Oorspronkelijk zoden we het over andere projecten hebben, maar door de aardbeving zijn er natuurlijk andere zaken belangrijk geworden. Gelukkig zijn de familieleden ongedeerd, maar de huizen in het dorp waar hij vandaan komt zijn ook volledig verwoest. Met een aantal vrienden gaan ze dan ook hulpgoederen brengen naar Okhaldjue. De aardbevingen zijn niet alleen de meest gangbare gesprekstof, maar maken deel uit van het leven en zijn een echte psychische belasting geworden voor de mensen alhier. Het leven draait rond de aardbevingen, het dagelijkse leven is er echt bijna stil gevallen. De schrik voor de volgende beving is permanent aanwezig en lijkt de anders zo veerkrachtige Nepalezen te verlammen. In ieder geval spreken we met Govinda af dat we na zijn terugkomst contact hebben om ervaringen te horen en wat andere zaken te bespreken.

We besluiten terug naar Gaurighat te lopen en gelukkig is het al later en bewolkt en dus niet meer zo warm. Meestal toch altijd een 27 a 30 graden, een vochtige warmte en dan wandelen langs de wegen waar het verkeer meer dan voldoende stof doet opwaaien. Het is soms happen naar lucht. Indira had maskers gekocht, maar is niet echt handig en een mooi excuus voor mij als ik moet hoesten dat het van het stof is :).
Tijdens onze wandeling is het meer dan duidelijk dat het grootste

deel van de huizen de bevingen goed hebben doorstaan. De muren van de kazerne hebben het begeven, maar de militairen hebben de stenen zo veel mogelijk gerecupereerd en ze op elkaar gestapeld en a l’emproviest een nieuwe muur gebouwd:). Op het gebied ligt trouwens een groot tentenkamp, waar mensen uit veiligheidsoverwegingen nog altijd verblijven alhoewel er niet zo een zware bevingen meer zijn geweest.

Na een flinke wandeling zijn we rond 17.00 u terug in Gaurighat, onze verblijfplaats. Op appartement aangekomen, gemakkelijke slippers aandoen, ander truitje, laptop en telefoon uithalen en geïnstalleerd aan de tafel. Nog geen twintig minuten later, trilt er iets, ja idd een beving, had de heilige man toch gelijk. Eigenlijk een kleine beving van 5,7, maar mensen rennen naar buiten en schreeuwen. Wij bleven eerst zitten, zo erg is het toch niet, maar geschreeuw van beneden doet ons toch maar besluiten om naar beneden te gaan. Dus snel de laptop ingepakt, de rest, pas en centen had ik uit voorzorg al in de rugzak gelaten en dus naar beneden met de rukzak. De beving was ondertussen voorbij, maar iedereen aan het bellen en appen en …. aan het wachten op een volgende? Albert op telefoon aan het zoeken hoe sterk de beving was, ik op de laptop aan het kijken en contact met Govinda die ook met familie naar buiten was gerend op een andere plek in Kathmandu. Tja, hebben we dat ook meegemaakt, maar of de Lama dat bedoelde…. Over 10 dagen zullen we zien hoe het zit met zijn voorspelling.

Na een uurtje buiten te hebben gezeten besluiten we toch terug naar boven te gaan en een biertje te drinken. Indira verzorgt ons met een Nepalese variant op de reibekuchen. Tja, hoe zou deze Duitse invloed hier komen? Na een paar biertjes en een McDowells whiskey No1 besluiten we maar te gaan slapen en …. de meeste buren liggen allen samen op de benedenverdieping of onder een afdak. Het heeft wel iets cozy, moest de context anders zijn.

Maar de spaarclub van Teerling in Welten had het ook cozy vandaag en van de stoel vallen daar zal wel niet door een beving komen :).Tja, Paul staat er niet op, maar iemand moet natuurlijk de foto nemen.